La Commune n’est pas morte !

L’année 2021 marquera le 150e anniversaire de la Commune de Paris. Depuis 1871, le souvenir du soulèvement de la population parisienne contre le gouvernement, en pleine guerre contre les États allemands coalisés, n’a cessé d’alimenter l’imaginaire des luttes du monde entier. Symbole de l’aspiration populaire à la justice et à la liberté, défendues les armes à la main, la Commune n’est pas morte.
Texte paru sur Paris-luttes.info
Nous, habitants et habitantes de Paris et de sa banlieue, héritièr-es des combats pour l’émancipation menés par les Communard-es, appellons à une manifestation massive le samedi 29 mai à Paris, pour commémorer ce moment révolutionnaire et pour en faire revivre les idéaux.
Entre le 18 mars 1871, jour où les Parisien-nes se sont opposé-es aux troupes de Versailles venues les désarmer, et le 28 mai 1871, quand les dernièr-es combattant-es de la Commune sont massacrées par les troupes du régime républicain né sur les cendres de l’Empire, les aspirations du peuple de Paris ont pu se faire entendre grâce à une organisation politique basée sur la démocratie directe et l’autogestion. Les habitant-es de Paris ont mis en oeuvre des mesures de transformation sociale et politique : tentative de mettre en place un nouveau gouvernement, réquisition des logements vides, suspension des loyers et annulation des dettes locatives, interdiction du travail de nuit, réquisition des moyens de production abandonnés par les patrons, instruction gratuite, réorganisation du travail, égalité salariale hommes-femmes, reconnaissance de l’union libre… La mesure la plus radicale de la Commune fut la destruction de l’État bourgeois.
L’idée de Commune et l’imaginaire qui lui est associé sont porteurs d’un puissant idéal politique toujours d’actualité. Liberté, justice sociale et autonomie : des ZAD à Nuit Debout, des occupations de facs aux Gilets Jaunes, du Chiapas au Rojava, la Commune est assurément bien vivante dans les luttes sociales et les mouvements émancipateurs contemporains.
Ne laissons pas la mémoire de la Commune aux boutiquiers branchés qui s’en approprient l’identité pour poursuivre la gentrification de la capitale. Ne nous satisfaisons pas d’une commémoration culturo-universitaire, ni d’une montée au Mur animée par les sections locales des partis sociaux-démocrates. Défilons massivement avec nos envies, nos slogans et nos espoirs, pour les insurgé-es d’hier et d’aujourd’hui.
Les mauvais jours finiront !
Version en italien
La Comune non è mai morta
Nel 2021 ricorre il 150° anniversario della Comune di Parigi. Sin dal 1871 il ricordo della rivolta della popolazione parigina contro il governo, nel bel mezzo della guerra franco-prussiana, non ha mai smesso di alimentare l’immaginario delle lotte nel mondo intero. Simbolo dell’aspirazione popolare a giustizia e libertà, difese armi alla mano, la Commune non è mai morta.
Noi abitanti di Parigi e delle sue periferie, eredi delle lotte per l’emancipazione guidate dai Comunardi, lanciamo un appello per una manifestazione di massa sabato 29 maggio a Parigi, per commemorare questo momento rivoluzionario e riportarlo in vita.
Tra il 18 marzo 1871, giorno in cui i parigini si opposero alle truppe di Versailles venute a disarmarli e il 28 maggio 1871, quando gli ultimi combattenti della Comune furono massacrati dalle truppe del regime repubblicano nate dalle ceneri dell’Impero, si realizzarono le aspirazioni del popolo di Parigi, grazie a un’organizzazione politica basata sulla democrazia diretta e sull’autogestione. Gli abitanti di Parigi avviarono varie misure di trasformazione sociale e politica, tra cui si ricorda il tentativo di costituire un nuovo governo, la requisizione di alloggi vuoti, la sospensione degli affitti e la cancellazione dei debiti di locazione, il divieto del lavoro notturno, la requisizione di risorse produttive abbandonate dai padroni, la gratuità dell’istruzione, la riorganizzazione del lavoro, la parità di retribuzione tra uomini e donne, il riconoscimento della libera unione… La misura più radicale della Comune fu la distruzione dello Stato borghese.
L’idea della Comune e l’immaginario ad essa associato costituiscono un ideale politico di straordinaria attualità. Libertà, giustizia sociale e autonomia : dalle ZAD a Nuit Debout, dalle occupazioni universitarie al movimento del Gilet Gialli, dal Chiapas al Rojava, il ricordo della Comune è senz’ombra di dubbio molto vivo nelle lotte sociali e nei movimenti di emancipazione contemporanei.
Non lasciamo questo ricordo ai negozianti alla moda che si appropriano della sua identità per continuare la gentrificazione della capitale. Non accontentiamoci di una commemorazione culturale-universitaria, nè di una passeggiata fino al Muro dei Federati organizzata dalle sezioni locali dei partiti socialdemocratici. Manifestiamo in massa con i nostri desideri, i nostri slogan e le nostre speranze, in nome degli insorti di ieri e di oggi.
I brutti giorni finiranno.
Version en anglais
The Commune is not dead !
This year, 2021, will mark the 150th anniversary of the Commune de Paris. The memory of this uprising of the Parisian population against a French government, in the midst of war against the German states, has never ceased to nourish the imagination of idealists around the world. Symbol of the people’s aspiration for justice and freedom, defended with arms in hand, the Commune is not dead.
We, who live in Paris and its surroundings, heirs of the struggles for emancipation led by the Communards, call for a massive demonstration in Paris on Saturday, the 29th of May 2021, to commemorate this revolutionary episode and to bring its ideas to life.
On the 18th of March 1871, the Parisians opposed the troops of Versailles and on the 28th of May this same year, the last combatants of the Commune were massacred by the troops of the republican regime. For two months the people of Paris were able to make their aspirations heard thanks to an organization based on direct democracy and cooperation. For two months these men and women implemented a social and political transformation : a new government ; requisition of empty housing ; rent suspension ; cancellation of back rent ; a ban on woking at night ; requisition of the means of production ; free education ; reorganization of work ; equal pay for men and women ; recognition of the freedom to form unions … The most radical measure of the Commune was the destruction of the Bourgeois state.
Remembering the Commune means remembering a powerful political ideal which is still relevant today. Freedom, social justice and autonomy. From ZADs to Occupy Wall Street, from college sit-ins to the Yellow Vest movement, from Chiapas to Rojava, the Commune lives through contemporary emancipation movemen.
Let’s not abandoned the memory of the Commune to trendy shopkeepers who use it to gentrify the city. Let’s not be satisfied with academic commemorations, nor with a demonstration led by the local sections of the democratic parties.
Let’s march massively to the sound of our desires and our hopes, for the activists of yesterday and tomorrow.
The bad days will end !
Version en grec
Η Κομμούνα ζει !
Το έτος 2021 θα σηματοδοτήσει την 150ή επέτειο της Παρισινής Κομμούνας. Από το 1871, η ανάμνηση της εξέγερσης του παρισινού πληθυσμού κατά της κυβέρνησης, εν μέσω πολέμου ενάντια στα ενωμένα γερμανικά κράτη, δεν σταμάτησε ποτέ να τροφοδοτεί τo φαντασιακό των εξεγέρσεων ανά τον κόσμο. Σύμβολο της λαϊκής επιθυμίας για δικαιοσύνη και ελευθερία, που τα υπερασπίζεται με τα όπλα στο χέρι, η Κομμούνα δεν είναι νεκρή, ζει.
Εμείς, κάτοικοι του Παρισιού και των προαστίων του, κληρονόμοι των αγώνων για τη χειραφέτηση υπό την ηγεσία των Κομμουνάρ, καλούμε σε μαζική διαδήλωση το Σάββατο 29 Μαΐου στο Παρίσι, ώστε να τιμήσουμε αυτήν την επαναστατική στιγμή και να ζωντανέψουμε τα ιδανικά της.
Μεταξύ της 18 Μαρτίου 1871, ημέρα κατά την οποία οι Παριζιάνοι αντιτάχθηκαν στα στρατεύματα των Βερσαλλιών που είχαν έρθει να τους αφοπλίσουν, και της 28 Μαΐου 1871, όταν οι τελευταίοι μαχητές της Κομμούνας δολοφονήθηκαν από τα στρατεύματα του δημοκρατικού καθεστώτος που γεννήθηκαν από τις στάχτες της Αυτοκρατορίας, οι προσδοκίες του λαού του Παρισιού ακούστηκαν χάρη σε μια πολιτική οργάνωση βασισμένη στην άμεση δημοκρατία και την αυτοδιαχείριση.
Οι κάτοικοι του Παρισιού εφάρμοσαν μέτρα κοινωνικού και πολιτικού μετασχηματισμού : απόπειρα δημιουργίας νέας κυβέρνησης, κατάληψη κενών χώρων στέγασης, αναστολή ενοικίων και ακύρωση χρεών ενοικίασης, απαγόρευση νυκτερινής εργασίας, επίταξη των μέσων παραγωγής εγκαταλειμμένα από τα αφεντικά, αναδιοργάνωση της εργασίας, ίση αμοιβή ανδρών και γυναικών, αναγνώριση της ελεύθερης ένωσης … Το πιο ριζοσπαστικό μέτρο της Κομμούνας αποτελεί η εξόντωση του αστικού κράτους.
Η έννοια της Κομμούνας/του Δήμου, καθώς και το φαντασιακό που της αποδίδεται, εξακολουθεί να μεταφέρει ένα ισχυρό πολιτικό ιδανικό έως και σήμερα. Ελευθερία, κοινωνική δικαιοσύνη και αυτονομία : από το ZAD έως το Nuit Debout, από τις καταλήψεις των πανεπιστημίων έως τα Κίτρινα Γιλέκα, από το Chiapas έως το Rojava, η Κομμούνα παραμένει σίγουρα ζωντανή στους κοινωνικούς αγώνες και στα σύγχρονα χειραφετητικά κινήματα.
Ας μην αφήσουμε τη μνήμη της Κομμούνας στους μοντέρνους καταστηματάρχες που ταιριάζουν στην ταυτότητά της για να συνεχίσουν τον αστικό εξευγενισμό της πρωτεύουσας. Ας μην μείνουμε ικανοποιημένοι από έναν ακαδημαϊκό-πολτιστικό εορτασμό, ούτε από μια ανάβαση στο Τείχος κατευθυνόμενη από κάποια τοπικά τμήματα των σοσιαλδημοκρατικών κομμάτων. Ας παρελαύνουμε μαζικά μαζί με τις επιθυμίες μας, τα συνθήματα και τις ελπίδες μας, για τις-τους εξεγερμένες-ους του χθες και του σήμερα.
Οι κακές μέρες τελειώνουν !
Version en turc
Komün ölmedi̇
2021 yılı Paris Komünü’nün 150. yıl dönümüolacak. Paris halkının Alman devletler ittifakıylasavaşta olan hükümete karşı ayaklanmasının hatırası tüm dünyada 1871’den beri verilen mücadeleleri beslemeye devam etti. Elde silah savunulan, halkın adalet ve özgürlük isteğinin sembolü Komün ölmedi.
Biz, Paris ve banliyö sakinleri, Komüncülerin verdiği özgürleşme mücadelesinin mirasçıları, 29 mayıs cumartesi günü, bu devrimci anı hatırlamak ve onun ideallerini yeniden yaşatmak için Paris’de kitlesel bir gösteriye çağırıyoruz.
Paris halkının istekleri, onları silahsızlandırmaya gelen Versailles taburlarına karşı koydukları 18 mart 1871 ve imparatorluk küllerinden doğan cumhuriyetçi rejim taburlarının Komün’ün son savaşçılarını katlettiği 28 mayıs 1871 tarihleri arasında, doğrudan demokrasi ve özyönetime dayanan politik bir organizasyon sayesinde kendini duyurabildi. Paris sakinlerisosyal ve politik dönüşümü sağlamak için aldıkları kararları hayata geçirdiler : yeni bir hükümet kurma denemesi, boş konutlara el konulması, kiraların ve kira borçlarının askıya alınması, gece çalışmanın yasaklanması, patronların kullanmadığı üretim araçlarına el konulması, ücretsiz eğitim, işin yeniden organize edilmesi, erkekler ve kadınlar arasında maaş eşitliği, özgür ilişkinin tanınması… Komünün en radikal kararı burjuva devletin ortadan kaldırılması oldu.
Komün fikri ve ona eşlik eden hayal gücü bugün hala gündemde olan güçlü bir politik idealin taşıyıcıları. Özgürlük, sosyal adalet, otonomi : ZAD’lardan Gece Ayakta’ya, üniversite işgallerinden Sarı Yelekliler’e, Chiapas’dan Rojava’ya, Komün sosyal mücadelelerde ve özgürleştirici hareketlerde kesinlikle hep capcanlı.
Komün’ün hatırasını başkenti soylulaştırma projelerine devam etmek için Komün adını kendi hesaplarına geçirmeye hazır havalı satıcılara bırakmayalım. Ne kültürel-akademik anma etkinlikleri, ne de sosyal demokrat partilerin yerel şubelerince düzenlenen Duvar’a yürüyüş merasimleri bizi tatmin etmesin. Dünün ve bugünün isyancıları için, isteklerimiz, sloganlarımız ve umutlarımızla kitlesel olarak yürüyelim.
Kötü günler bitecek !
Pour nous joindre : commune2021[chez]riseup.net
Ce texte est en cours de traduction. Nous mettrons à jour cet article avec les versions traduites au fur et à mesure qu’elles nous parviendront.

Read on source website...

Author: IAATA.info

Pourquoi IAATA.info Il nous semble important que des collectifs et individus en lutte puissent échanger, puiser des uns et des unes, analyser ensemble des expériences et des vécus. Ce site se veut un espace, une fenêtre, un carrefour, où les méthodes, pratiques et théories, locales et anti-autoritaires, pourront se croiser.